فیلم امتیاز نهایی(وودی آلن،2005)دو پرسش اساسی را مطرح می کند:یکی نقش شانس در زندگی و دیگر اینکه عشق بهتر است یا ثروت!

کریس مربی تنیس جوانی است که با کلوئه، خواهر شاگردش تام آشنا شده است.خانواده ثروتمند تام امکان پیشرفت سریع را برای کریس فراهم می کنند. این در حالیست که کریس در گیر یک رابطه عاشقانه با نامزد تام به نام نولا نیز هست! کریس و کلوئه ازدواج می کنند و نامزدی تام و نولا به هم می خورد؛ اما کریس به این رابطه عاشقانه ی ممنوع ادامه می دهد تا اینکه سر انجام بر سر دو راهی انتخاب قرار می گیرد:عشق نولا یا موقعیتهایی که به وسیله ی ازدواج با کلوئه به دست آورده است...

پ.ن.۱) این عکس از آن جهت جالب بود که فاصله عمیق کریس را باکلوئه،در مقابل نولا نشان می داد.

پ.ن.۲) به قول شاعر!! عشق یه چیزی مث کشک و دوغه  دوست دارم عاشقتم دروغه!

پ.ن.۳) فریدون مشیری چقدر زیبا می گوید:

صحبت از پژمردن یک برگ نیست

فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست

فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست

فرض کن جنگل بیابان بود از روز نخست

در کویری سوت و کور

در میان مردمی با این مصیبت ها صبور

صحبت از مرگ محبت ، مرگ عشق

گفتگو از مرگ انسانیت است!

پ.ن.۴) اگر چه مدتهاست از سینما قهرم! اما استثنائا دیدن این فیلم را  می توانم توصیه کنم...

پ.ن.۵) صرفا برای رند شدن!

نه آسمان عاطفه دارد و نه انسان اندیشه مند. نه اینکه بخواهد بی عاطفه باشد،ولی وجود عاطفه در او خلاف عقل سلیم است ... ولی احتمالا چیزی بالاتر از آسمان وجود دارد که عشق و شفقت است. چیزی که من مدتهاست که آنرا از یاد برده ام.

"بهومیل هارابال"

تنهایی پر هیاهو

 آن که میخواهد برود می ماند  ...

دیروز مسعودرفت. آفتاب که غروب می کرد اورا هم با خودش برد.

قطره قطره آب شد تا تمام شد.

چه ساده با گریستن خویش زاده می شویم و

با گریستن دیگران می میریم.

اما میان دشواری دریا و تبسم کرانه فاصله ای هست...

 تو به فال قهوه معتقدی،

 به آینده بینی و فال ورق:

 من اما به چشمان تو.

  "پل ورلن"

خوشبختی را در چنان هاله ای از رمز و راز لوازم و شرایط و اصول و قوانین ادراک ناپذیر فرو نبریم که خود نیز درمانده در شناخت آن شویم...

"زنده یاد نادر ابراهیمی"

پ.ن.:دیروز شنیدم که دفتر زندگیش تمام شد...به همین سادگی.

هنوز هم پس از گذشت سالها "جاده" فیلم محبوب من است،یک شاهکار. احتمالا فیلم را دیده اید و چه بسا بارها برای جلسومینا گریسته اید.ماجرای فیلم از این قرار است که زامپانو که با نمایش هایش زندگی می گذراند جلسومینا(جولیتا ماسینا)ی معصوم و ساده دل را می خرد تا دستیارش باشد.جلسومینا نسبت به زامپانو محبت پیدا می کند تا اینکه پایان تراژیک فیلم رخ می دهد و با قتل ناخواسته ی دلقک سیرک توسط زامپانو، جلسومینا  تعادل روحی خود را از دست می دهد...هنوز هم گاهی وقتی تنها میشوم برای سادگی کودکانه جلسومینا و معصومیت افلیا (لابیرنت پن) دلم می گیرد ...

و یخزدگی را که می خزید در جانم.

فقط حضور تو بود،تمامی آنچه که از من بجای ماند؛

دهان تو جهان مرا روز و شام بود

و تن تو، جمهوری من بود،که از بوسه های خود

پی افکندم.

آن گاه

کتابها همه آخر شدند

و دوستکامی ها؛

خزاینی که دمادم از گنج لبریز می شدند

و خانه ی رخشنده ئی که ما به یاوری یکدگر بنا کردیم

از میان رفتند،

تا آنکه به جز چشمهای تو ،چیزی به جا نماند.

آندم که زندگی دشوار می شود

عشق گشایشی ست

که موجی فراز موج می آید؛

ولی فغان از آن هنگام

که مرگ ،بر دروازه مشت می کوبد.

تنهانگاه توست،که خلا را پر می کند ز خویش،

تنها ظهور توست ، که نیستی را پس می زند زجای،

و عشق توست

فقط .

آنجا که تیرگی نزدیک می شود.

                    پابلو نرودا

                    ترجمه ی :فواد نظیری